|
|
Video de 1947
Deze video van 8 minuten is in 1947 opgenomen, maar de commentaren werden gegeven in 1988 door Mr Jacques zelf.
..............................................................................................................................................................................
Er was eens ... het ontstaan van het restaurant les Armes.
Het is in het begin van de eeuw dat de geschiedenis van de Familie Veulemans aanvangt in Brussel. In 1902, Calixte Veulemans (foto) , verlaat zijn klein dorpje in Vlaams Brabant , Hoeleden een deelgemeente van Kortenaken. Aangekomen in de hoofdstad , werkt hij als kelner in verschillende "cafés chantants". Hij is vervolgens aangeworven als hulpkelner bij Frituur Henri (foto), Papenvest 1die hij enkele jaren later overneemt en geeft "Friture Henri " de naam "Chez Calixte ". Al zeer snel leert hij de knepen van het vak zowel op vlak van de zaal als de keuken. Sympatiek, glimlachend, goedhartig creëert hij al snel een vriendenkring en bouwt relaties op.
|
|
|
| Mijnheer Calixte als jongeman | Friture Henri (1919) Calixte is degene die een groene schort draagt |
In de maand juli van 1921, waagt deze moedige jongeman zijn kans en koopt de n° 13 van de Beenhouwersstraat, een zaak die reeds de naam " Aux Armes de Bruxelles " draagt, vandaar de betekenis wapenschild van de hoofstad Brussel. Deze taverne van de wijk ontving de koetsiers van een oude wisselplaats van de post die gesitueerd was in de Greepstraat .
Calixte, een vlijtige werker, maakt er al snel een klasserestaurant van.
In die periode werden de mosselen vervoerd met binnenlandse schepen via het kanaal. Ze worden niet dagelijks geleverd. Het is dus zeer moeilijk hun versheid alsook hun hoeveelheid te garanderen. Calixte lost dit probleem op door een overeenkomst te sluiten met een Nederlander van Yerseke en laat de mosselen dagelijks per vrachtwagen leveren. Hij is in 1921 "de uitvinder" van de manier waarop mosselen geserveerd worden, namelijk in aparte kookpotten of beter bekend als "casserole". Deze wijze van opdienen, wordt, zoals iederen het weet , een geweldig symbool voor ons Land. De vindingrijke en commerciële genie, Calixte raakt nooit vermoeid. Hij creëert ook de "mosselen à l'escargot", een op en top Belgische benaming die wijst op een schotel met mosselen in de oven gebakken met lookboter.
Ondertussen zijn we in 1933 beland . Calixte Veulemans gaat graag op stap en komt op die manier regelmatig in de taverne "L'opera" die gesitueerd is naast het Munttheater . Het is daar dat hij Anne-Marie Moreau die 18 jaar was, ontmoet. Hij werft haar aan als hulpkassierster voor het restaurant "les Armes". Al heel snel krijgt ze het virus van "les Armes" te pakken en toont veel interesse voor de zaken.
1940, de oorlog begint en de Duitsers komen ons land binnenvallen. De rantsoeneringszegels, de permanente controles van de bezetter, de voorberadingsmoeilijkheden maken deel uit van het dagelijks leven van dit koppel restauranthouders. Elkeen onder hen ontwikkelt een ongelofelijke vindingrijkheid om de weinige koopwaren die er voor handen waren aan te schaffen, om zo op z'n minst de klant tevreden te stellen.
In deze moeilijke periode trouwt Calixte Veulemans in 1941 met Anne-Marie Moreau. Uit dit huwelijk wordt een jaar later hun eerste kind geboren, Calixte Junior. Na de oorlog wordt de familie Veulemans uitgebreid met drie kinderen, Jacques, Gaëtan, et Chantal.
 |
Calixte et Anne-Marie Veulemans vieren het 25 jaar bestaan van "Armes de Bruxelles" (1946) |
De 4 kinderen worden natuurlijk doordrongen met de sfeer die er heerst in de Armes de Bruxelles en ook met de ondernemingsgeest van hun ouders. Allemaal zullen ze werken in dit traditioneel restaurant, dat in de loop der jaren de harten alsook de smaakpapillen van de Brusselse families gaat veroveren.
..............................................................................................................................................................................
Armes d'un jour, Armes toujours.
La réputation du restaurant, qui faut-il le rappeler, fête ses trois quarts de siècle, ne s'est pas faite en un jour. A plusieurs reprises, les Veulemans n'ont pas hésité à le mettre " en chantier " pour mieux l'embellir et l'étendre.
En 1927, Calixte Veulemans achète une maison dans la Petite Rue des Bouchers. Les Armes de Bruxelles s'agrandissent et subissent une première cure de rajeunissement. Des travaux de transformation sont à nouveau mis en oeuvre en 1934. Les murs, très anciens, nécessitent bientôt un renforcement, entrepris entre 1947 et 1949.
|
|
|
| Sur le pas de la porte (1947) Une maison bien gardée !!! |
La salle principale en 1948 (Mr Calixte est à l'avant-plan) |
En 1953, les époux Veulemans achètent le coin de la Petite Rue des Bouchers, qui, en ce temps-là, était un café. Ils transforment la salle en la décorant de lambris de chêne et conservent les vitraux antiques. Un style est né, qui rencontrera un succès fou dès l'ouverture.
|
|
| La Brasserie en 1950 | L'entrée du restaurant dans les années 50 |
Anne-Marie Veulemans, comme son mari, a le goût des affaires. Toujours en 1953, elle " réquisitionne " la vitrine pour installer un traiteur. La fraîcheur des produits séduit une nombreuse clientèle.
 |
La facade rénovée en 1953 |
La même année, une nouvelle salle est ouverte à l'étage.
1963 voit se dérouler un véritable événement : le rachat de la Rose Noire, 30 Petite Rue des Bouchers, temple du jazz à l'époque. Les plus grands jazzmen y ont débuté et joué.
De nouvelles transformations sont effectuées en 1964, pour l'aménagement des nouvelles cuisines et du nouveau traiteur, dans la Petite Rue des Bouchers. Notons au passage qu'à l'époque, on sert à domicile 3000 couverts en service-traiteur pour les 2 réveillons de Noël et Nouvel An.
En 1972, le quartier ayant pris une dimension piétonnière, le traiteur diminue d'intensité. On transforme, en juillet 1975, la pièce du traiteur Petite Rue des Bouchers en salle de restaurant, qui, comme les autres salles, fonctionne directement à plein rendement.
..............................................................................................................................................................................
Haut lieu de la restauration, cet établissement chargé d'histoire a reçu de nombreuses personnalités qui lui sont souvent restées fidèles au fil du temps.
Le Roi Léopold III venait y déguster, une fois par mois, sa sole meunière et son plat de moules, en compagnie de son aide de camp. Clientes régulières du traiteur, les grandes familles bruxelloises appréciaient le service à domicile.
Les artistes de passage dans la capitale belge ont toujours aimé venir prendre aux Armes de Bruxelles leur dîner d'après-spectacle. Jacques Brel, Pierre Brasseur, Fernandel, Michèle Morgan, Danielle Darrieux, Michel Simon, Toots Thielemans, Johnny Halliday, Cesar ... le Livre d'Or de la Maison regorge de signatures, de petits mots ou de dessins crayonnés par les plus grands.
..............................................................................................................................................................................